MÚSICA CONTRA O VERÁN (IV)

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 23-09-2011

OINK  , OINK!!!

BEEEE!

BEEEE!!

OINK, OINK, OINK!!!!!

BEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!

OINK, OINK, OINK, OINK!!

BEEEEEEE, BEEEEEE, BEEEEEEEE!

OINK!


BEEEEEEEEE!!

(Ola, outono… )

MÚSICA CONTRA O VERÁN (III)

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 25-08-2011

– Biiiiiip……….  Biiiiiiiiiiip……………..Biiip.

– Biiip, biiiiip, biiiip, … bip....

– Biiiiiiiiiiiiiiiip?

– Bip-bip-bip-bip-bip-bip…. biiip, biip, bip,bip-bip.

-……………………… B i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i i p !!!!


MÚSICA CONTRA O VERÁN (II)

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 13-07-2011

….. brrrum…..


…. brrrum-brrrum…..

….brrrum…..


….brrrrrumm-brrrrrumm…..


….brrruumm….



brrrrrrruuummm-brrrrrrruuummm !!!!!


MÚSICA CONTRA O VERÁN (I)

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 29-06-2011

toctoctoc, toctoc


DEMOLICIÓN

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 10-06-2010

  • xa vou farta de best sellers
  • xa vou farta de telenovelas
  • xa vou farta de dramas de medio pelo
  • xa vou farta de exclusivas de vomito enteiro
  • xa vou farta de patrias
  • xa vou farta de patriotas
  • xa vou farta de bandeiras
  • xa vou farta de abandeirados
  • xa vou farta de políticos samesuga
  • xa vou farta de documentais sobre o Serengeti
  • xa vou farta de ovellas
  • xa vou farta do león da metro
  • xa vou farta do xornalismo coprófago
  • xa vou farta de proxenetas alugadores da outra cara dunha nova de violencia de xénero
  • xa vou farta do dirty dancing dos menciñeiros
  • xa vou farta de  tomates con alma de xurelo
  • xa vou farta da friaxe de miolos
  • xa vou farta das orxías dos magnates deste lameiro
  • xa vou farta das manteigas do último tango nas unllas dos banqueiros
  • xa vou farta de ti
  • xa vou farta de min
  • xa vou farta de todos
  • xa vou farta de maquillar tanto lixo
  • xa vou farta de reciclar a merda deste vertedoiro
  • xa vou farta-cansa-aborrecida de que me asasinen os adentros
  • ……

(… e aínda así, pouso a meixela sobre os cascallos da miña ira, para escoitar outra vez o teu canto máis lene, e deixo que lambas as miñas chagas, ata a seguinte hecatombe…)

DESCOMPRESIÓN

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 10-05-2010

Chove tolemia.

Chove sobre  Xénese e Apocalipse.

Chove un sorriso Monalisa.

Chove resignación.

Chove sobre o crebacabezas.

Diluvia.

Todo ten sentido.

Choro. E sei e non sei porqué.

And is it any wonder that the monkey’s confused…


(Can’t you see? It all makes perfect sense…)

REFUXIO

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 24-02-2010

alí

no cumio do monte frío

a terra arrola en silencio

ao aire que brúa versos

nesta feira, da cordura

alí escoito

e no bordo do pé ferido

o alento nomea a beleza

da verba que sanda o laio

desta era, xordomuda

alí sinto

que a lingua que lambe os beizos

da boca que bicou á unlla

atopa a mensaxe tenra

nesta toba, tan escura.

(… estaba aquí , Seymour.)

UN NÓ NO NOBELO

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 09-12-2009

pilula para soidades Estaban só un con cada un. A lúa sabía a vozka con lima.  No fondo do vaso a fame de pel multiplicaba as dioptrías do amor.

A noite era perfecta, no ceo daquel antro un cumulonimbo de nicotina  tecía no celme dos peitos o salouco dunha onda a piques de tirarse ao mar.

Achegáronse ao cantil e pediron outra do mesmo para alimentar aquel romanticismo de condóns no fondo do peto.  Mais afogaron na covardía.  Baleiraron a botella só un dentro de cada un. Foderon o seu propio padal ata que ficaron fartos de si mesmos.

Despedíronse o un do outro, en silencio,  sobrios de mais, sen un só bico que botarse á boca, bébedos de resaca, outra vez.

(O amencer esquecera o abrigo, Seymour, as rúas recendían a azul antártico. )

12(s) soños…

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 19-11-2009

Un serán, antes do amencer, alí onde os meus pasos reverberan no vento, deixei camiñar á miña vixilia e afundinme nos faiados dunha fraga. Antes de que chegara a noite comín amoras dos acivros. (… por cada catro negras engulín unha verde…) espertador
O berro dunha folla fixo que se suicidase a Lúa , a min adoptáronme os nocellos dun castiñeiro, acubilloume cun edredón de ourizos rubios afiados coma apertas. (…de cada catro bicos un case sempre fica xordomudo…)
Durmín naquel berce. Soñei que detrás das mandrágoras sorteaban pensamentos que non quería que se incrustasen nos tendóns das miñas branquias . Excomunguei á quinta lei do país dos pesadelos, e estriqueime. (…xuntei as dedas co embigo….)
Botei raíces. E despois enxertei os meus ollos na estratosfera densa dunha mámoa perforada. Observei como paría unha ovella mentres un lobo se engarzaba a unha osa que aleitaba a uns esquíos polos que rubían catro formigas que invadían os fieitos que vixiaban a unha bolboreta que libaba nun patíbulo que tecera unha cascuda que bailaba sobre o lombo dunha donicela que rezaba ao carón dun coello que espantaba ás catro raposas que adoraban ao año mentres a súa nai zurcía placentas, deitada no meu leito… esmagando os ourizos que me arrolaban…

Cando espertei, morrín.
Como cada xeira.

(……)

ALGO ESTACIONAL

Posted by Seymour | Posted in musicoterapia | Posted on 21-09-2009

choiva-pilulasEsta pel precisa curtirse con urxencia, quere fuxir do inverno que ameaza, e quere esconxurar o tacto doce e tenro de máis co que a intermitente ausencia de sol a disfraza de boísima veciña . Esta epiderme espreita cos cairos ao descuberto (dende debaixo do inminente impermeable) ao fato de borrascas que a acurralaran contra á sufrida bata nórdica que a acubillará nos meses escuros. Máis luz!

Aviso. A estas alturas do ano, esta capa córnea, corre o risco de caer nas redes dun solarium, e darse un enchente de melanina, sen protector.

A estes poros o verán non lle soubo a case nada, aínda teñen sede de salitre, fame de área, e un terrible síndrome de abstinencia por perpetrar (contigo) unha falsa sesta no embigo dunha duna.

Nunha toalla compartida.

Nesa praia que aínda agarda (por nós).

Entre A Garda.

E Ribadeo.

( Setembro pide a gritos ser fulminado do calendario, Doutora Seymour, o verán baila a súa danza do cisne mentres eu lembro como me cantaban en agosto… I´m your man…. )