EXERCICIO Nº 34

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 12-01-2011

Cows over Vitebsk- Marc Chagall

“(…)Ser bobo é uma criatividade e, como toda criação, é difícil (…)”

Clarice Lispector

(…só a beleza salvará ao mundo… )


EXERCICIO Nº 33

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 26-04-2010

” El arte, dijo, es parte de la historia particular mucho antes que de la historia del arte propiamente dicha. El arte, dijo, es la historia particular. Es la única historia particular posible. Es la historia particular y es al mismo tiempo la matriz de la historia particular. ¿Y qué es la matriz de la historia particular?, dije. Acto seguido pensé que me respondería: el arte. Y tambien pensé, y ése fue un pensamiento afable, que ya estábamos borrachos y que era hora de volver a casa. Pero mi amigo dijo: la matriz de la historia particular es la historia secreta.

Durante unos instantes me miró con los ojos brillantes. Pensé que la muerte de la india con el cáncer en la encía le había afectado mucho más de lo que en principio creí

¿Y tú te preguntarás qué es la historia secreta?, dijo mi amigo. Pues la historia secreta es aquella que jamás conoceremos, la que vivimos día a día, pensando que vivimos, pensando que lo tenemos todo controlado, pensando que lo que se nos pasa por alto no tiene importancia.  ¡Pero todo tiene importancia, buey! Lo que pasa es que non nos damos cuenta. Creemos que el arte discurre por esta acera y que la vida, nuestra vida, discurre por esta otra, y no nos damos cuenta de que es mentira.

¿Qué hay entre una acera y otra acera ?, me preguntó (…)”

(  Dentista – Roberto Bolaño)


(unha beirarrúa…………(     ∞     )…………..outra beirarrúa. Isto é o que se albisca dende o portal, Seymour, e non hai paso de peóns…. )

Imaxe: Cazadora de astros – Remedios Varo

EXERCICIO Nº 31

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia, Sen clasificar | Posted on 02-02-2010

(Guardians of the secret – Jackson Pollock)

“Un silencio fondo espállase na escuridade, na chaira, nas montañas e no mar, e é coma se ese silencio esixira , calado pero con determinación, algunha resposta ou algunha aclaración pola nosa banda. Homes, cans e aves. Hai que facer un esforzo. Hai que intentar explicar. (…)”

Un descanso verdadeiro – Amos Oz

( Xogar a descifrar abismos comúns,  lavarlle a cara ao fío das arañeiras íntimas,  sinalizar un par de cruces  no labirinto,  iso é todo o que podemos facer,  Seymour, aínda que arrincásemos as máscaras a máxima transparencia sempre sería unha explicación translúcida. A resposta absoluta queda en mans da interpretación. Libre. Única. Intransmisible. Sen traducción satisfactoria.)

EXERCICIO Nº 30

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 04-01-2010

chocolate e limón

“Eu amo tudo o que foi,

Tudo o que já não é,

A dor que já me não dói,

A antiga e errônea fé,

O ontem que dor deixou,

O que deixou alegria

Só porque foi, e voou

E hoje é já outro dia.”

Fernando Pessoa

(Día4, Seymour, comecemos a amar o 2010….)

EXERCICIO Nº 29

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 21-10-2009

flores“Lembro unha mañá clara do Noveno Mes despois dunha noite de chuvia continua. Malia que o sol brillaba aínda quedaban pingas de orballo nos crisantemos do xardín. Nos cercos de bambú e nos bordos entrelazados vin retallos dunha arañeira e onde racharan os fíos vin colgando pingas de chuvia que semellaban contas de perlas brancas. Sentinme conmovida e encantada. Ao aumentar a luz do día, o orballo foi esvaecendo do trevo e das outras plantas onde antes abondaba; as ramas axitáronse e despois erguéronse ao mesmo tempo coma se falasen para pórse de acordo. Despois conteille á xente o fermoso que fora todo iso. O que máis me impresionou foi que ninguén se impresionara.”

O libro da almofada – Sei Shonagon

(…… Seymour, hai xente que finxe que non se impresiona só para agochar que ficou abraiada, va que si?…)

Imaxe:  Raoul Dufy

EXERCICIO Nº 28

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 05-10-2009

libro embriagado

“Hai que estar sempre embriagado. Todo consiste niso: é a única cuestión. Para non sentir a carga terrible do Tempo, que vos creba os ombros e vos inclina cara o chan, tedes que emborracharvos sen tregua.

Pero ¿de que? De viño, de poesía ou de virtude, do que queirades. Pero embriagádevos.

E se nalgunha ocasión, nos chanzos dun palacio, sobre a herba verde dun foso, na sombría soidade do voso cuarto, espertades, minguada xa ou disipada  a embriaguez, preguntade ao vento, á onda, á estrela, ao paxaro, ao reloxo, a todo o que fuxe, a todo o que xeme, a todo o que roda, a todo o que canta, a todo o que fala, preguntádelle que hora é; e o vento, a onda, a estrela, o paxaro, o reloxo, responderan:

–         É hora de emborracharse! Para non ser escravos e mártires do Tempo, embriagádevos, embriagádevos sen parar. De viño, de poesía ou de virtude; do que queirades.”

( Embriagádevos – Pequenos poemas en prosa – Charles Baudelaire )


(Todo consiste niso, Seymour, hai que estar sempre, sen parar…)

EXERCICIO Nº 27

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 07-09-2009

hope-ii-gustav-klimt

Gustav Klimt – Hope II

“Chegará un día en que os nosos fillos, cheos de vergonza, recordarán estes días estraños nos que a honestidade máis simple era cualificada de coraxe.”

(Yevgeny Yevtushenko)

(……….)

EXERCICIO Nº 26

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 08-06-2009

“(…) o di un veterano, se a súa ortografía maila súa gramática son desastrosas, vostede non pode escribir unha historia brillante e espléndida. Quen non sabe usar a serra e o martelo non fabrica mobles magníficos.

Aínda se vostede foi aplicado no colexio, desenvolveu o seu vocabulario, sabe deletrear “sacrilexio” e “sobreser” e nunca di “entre vostede e meu” ou “ nunca non fixen nada”, iso non basta. Están tamén a estructura sutil da oración e a construcción estilística do parágrafo. Está o entrelazado intelixente da trama, o manexo dos diálogos e milleiros de outros enredos. (…)”

Isaac Asimov


(… entre vostede e meu, Doutora Seymour, ….., ponme medo escribir a lista da compra. Maxine que me cae na cola da caixa do hiper, e que a le o(a) Asimov(a) de turno que está detrás! Existirá o papel comestible, ou un papel que ao chegar ao chan esvaeza ao instante por autocombustión? Existirá un ceo para os gramatoortografodesleixados? Diga que si, míntame se é preciso, que eu quero crer… )

NO BICO DA LINGUA

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 18-05-2009

Lingua, tívente toda a vida no bico dos dedos, ata que te biquei, e descubrín que era quen de bicar e trabar en galego.</i

Sei que cando quedo suspendida nas palabras, ti non deixas de mirarme. Un día, alguén, tirou unha foto mentres eu maxinaba como estralarían as guerlas dos barbos se soubesen bicar e como saloucarían as ninfas se as bicase un barbo.
Ti saíches de perfil, cos teu beizos a un milímetro da focha da miña meixela, co teu iris nadando no meu ollo ausente. Sempre me gustou divagar sobre temas improbables.
Xa me coñeces.
Agora.
Pero daquela xa me intuías, e me mirabas, agardando o intre no que a idea aniñaba na miña mente, para sementar unha corredoira de néctar que me levara cara a ti. Axiña. Despois.

Sabes, sabías, que o teu alento tan preto das miñas comisuras invade as miñas ideas de flores en celo, e sempre estás aí (nutrindo o meu pensamento), no etéreo, no práctico, no imperfecto, no exacto, para calmar a miña sede. E a túa.

Lingua, tívente toda a vida no bico da lingua, ata que te traguei, e descubrín que sempre estiveches dentro.
</i

(Está na miña man que aquí (aquí) sexa sempre o teu día. O meu gran de area nun mar inmenso. )

EXERCICIO Nº 25

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 11-05-2009

“Liberdade,s. Un dos bens máis preciosos da Imaxinación, que permite eludir cinco ou seis de entre os infinitos métodos de coerción con que se exerce a autoridade. Condición política da que cada nación cre ter un virtual monopolio.
Independencia. A distinción entre liberdade e independencia é máis ben lene, os naturalistas non atoparon espécimes vivos de ningunha das dúas.


(Diccionario do Diaño – Ambrose Bierce)

(Non é doado elixir que métodos eludo…, Seymour, teño unha imaxinación moi revirada.)