meu dito, meu feitoconsulta (a distancia) dunha damnificada das salas de espera da seguridade social

(Guardians of the secret - Jackson Pollock)

"Un silencio fondo espállase na escuridade, na chaira, nas montañas e no mar, e é coma se ese silencio esixira , calado pero con determinación, algunha resposta ou algunha aclaración pola nosa banda. Homes, cans e aves. Hai que facer un esforzo. Hai que intentar explicar. (…)"

Un descanso verdadeiro – Amos Oz

( Xogar a descifrar abismos comúns,  lavarlle a cara ao fío das arañeiras íntimas,  sinalizar un par de cruces  no labirinto,  iso é todo o que podemos facer,  Seymour, aínda que arrincásemos as máscaras a máxima transparencia sempre sería unha explicación translúcida. A resposta absoluta queda en mans da interpretación. Libre. Única. Intransmisible. Sen traducción satisfactoria.)

"Eu amo tudo o que foi,

Tudo o que já não é,

A dor que já me não dói,

A antiga e errônea fé,

O ontem que dor deixou,

O que deixou alegria

Só porque foi, e voou

E hoje é já outro dia."

Fernando Pessoa

(Día4, Seymour, comecemos a amar o 2010....)

"Lembro unha mañá clara do Noveno Mes despois dunha noite de chuvia continua. Malia que o sol brillaba aínda quedaban pingas de orballo nos crisantemos do xardín. Nos cercos de bambú e nos bordos entrelazados vin retallos dunha arañeira e onde racharan os fíos vin colgando pingas de chuvia que semellaban contas de perlas brancas. Sentinme conmovida e encantada. Ao aumentar a luz do día, o orballo foi esvaecendo do trevo e das outras plantas onde antes abondaba; as ramas axitáronse e despois erguéronse ao mesmo tempo coma se falasen para pórse de acordo. Despois conteille á xente o fermoso que fora todo iso. O que máis me impresionou foi que ninguén se impresionara."

O libro da almofada - Sei Shonagon

(...... Seymour, hai xente que finxe que non se impresiona só para agochar que ficou abraiada, va que si?...)

Imaxe:  Raoul Dufy

"Hai que estar sempre embriagado. Todo consiste niso: é a única cuestión. Para non sentir a carga terrible do Tempo, que vos creba os ombros e vos inclina cara o chan, tedes que emborracharvos sen tregua.

Pero ¿de que? De viño, de poesía ou de virtude, do que queirades. Pero embriagádevos.

E se nalgunha ocasión, nos chanzos dun palacio, sobre a herba verde dun foso, na sombría soidade do voso cuarto, espertades, minguada xa ou disipada  a embriaguez, preguntade ao vento, á onda, á estrela, ao paxaro, ao reloxo, a todo o que fuxe, a todo o que xeme, a todo o que roda, a todo o que canta, a todo o que fala, preguntádelle que hora é; e o vento, a onda, a estrela, o paxaro, o reloxo, responderan:

-         É hora de emborracharse! Para non ser escravos e mártires do Tempo, embriagádevos, embriagádevos sen parar. De viño, de poesía ou de virtude; do que queirades."

( Embriagádevos – Pequenos poemas en prosa – Charles Baudelaire )

(Todo consiste niso, Seymour, hai que estar sempre, sen parar...)

Gustav Klimt - Hope II

"Chegará un día en que os nosos fillos, cheos de vergonza, recordarán estes días estraños nos que a honestidade máis simple era cualificada de coraxe."

(Yevgeny Yevtushenko)

(..........)