UTÓPICA (VI)

Posted by Seymour | Posted in utópica | Posted on 11-04-2010

“Cando alguén di que este monte é sagrado un vai pensando que non podía ser outra cousa.

Non ha ser nunca un monte calquera, se cadra porque ningún o é.

Mesmo os pequenos e pacíficos cómaros dos arredores da casiña da aldea teñen  o seu aquel de especial. Pero estes penedos gretados dos cantís do Atlántico….

…inzados de fendas

e feridas….

teñen que selo por forza.

Como non ha ser sagrada esa mestura mineral que tivo a vontade de vir beber no mar salgado e a sensatez de non volver para casa…

Xa tódolos amores foran así… “

(Setesoles deitou toda a beleza desta imaxe no noso paraíso en construcción. Xa temos mar.)