UTÓPICA (IV)

Posted by Seymour | Posted in utópica | Posted on 11-01-2010

REMACHE-PARIS “… un remache da Torre Eiffel, no pé norte entre o primeiro e o segundo andar, aproximadamente a 150 metros do chan.

Que absurdo un simple remache, non?.

Se faltara, non pasaría nada?, cantos remaches terían que faltar para que caíra a torre?.
Que tensión soporta ese remache?.
Nunca sabremos a resposta a esas preguntas, mais  ten o seu sentido a súa existenza.
Ao igual que ten  sentido a existenza do ser máis insignificante ou da persoa máis anónima, e se faltara que?.

Somos tristes remaches nunha obra inacabada que vai mudando cada día…”


( Hermaco ven de apuntalar con esa imaxe e coas súas palabras o sentido da nosa Shangri-La.  Para quen sabe mirar, ata as cousas máis pequenas falan…)

EXERCICIO Nº 30

Posted by Seymour | Posted in literaturaterapia | Posted on 04-01-2010

chocolate e limón

“Eu amo tudo o que foi,

Tudo o que já não é,

A dor que já me não dói,

A antiga e errônea fé,

O ontem que dor deixou,

O que deixou alegria

Só porque foi, e voou

E hoje é já outro dia.”

Fernando Pessoa

(Día4, Seymour, comecemos a amar o 2010….)