ULTRA-LIXEIRO (terapia de verán) V

Posted by Seymour | Posted in ultra-lixeiro (terapia de verán) | Posted on 31-07-2009

Non é sinxelo, vale, xa contaba con iso, mais aínda contando con todo sempre peco de inocente, tendo a pensar que o meu caso (a soño fraco todo son pulgas) pode ser esa famosa excepción que confirma a misteriosa regra.
A dicir verdade, eu non contaba con ter todo en contra.
O meu rabaño de globos murcha sen remedio.
O tempo que pasa dende que merco un ata que merco o seguinte é longo de máis. As festas da comarca malia ser moitas non abondan para soster un optimismo razoable cando repaso a fórmula que me traduce en aire de globo. Se polo menos servise calquera. Se nesta empresa se permitise coma noutras un pouco de manga ancha. Pero non. Só son válidos os globos de feira. Só eses.
Só os da feira.
Só.
Son as normas.
Velaí.
Coma sempre.

Fodendo ao persoal.

ULTRA-LIXEIRO (terapia de verán) IV

Posted by Seymour | Posted in ultra-lixeiro (terapia de verán) | Posted on 21-07-2009

Porén, malia aos coidados que lles dedico (pedín unha excedencia no choio e un crédito, fixen obras na casa e habilitei unha zona en condicións de humidade e presión idóneas para este tipo de almacenaxe), ata o de agora non conseguín ter máis de seis ou sete ducias de globos respirando ao mesmo tempo. É rara a semana na que non me morren uns cantos. Vivo nun dó continuo. Apontoando (que ninguén pregunte como) a miña motivación. Limpándolle cada quince minutos o pó ao meu pensamento asertivo…
É todo tan esgotador. Ás veces estou tan cansa. Síntome tan escrava. Que hai días nos que perdo o norte e collo unha punta enferruxada que atopei (que ninguén pregunte onde) e me dedico a asasinar o que neses intres vexo coma un rabaño de bochas noxentas que o único que queren é ir sumíndome pouco a pouco tamén a min.
Voar nunca foi sinxelo. Moitos subiron só para caer. Seino. Teño visto documentais .

ULTRA-LIXEIRO (terapia de verán) III

Posted by Seymour | Posted in ultra-lixeiro (terapia de verán) | Posted on 11-07-2009

Esta vida é unha loita sen descanso. E nesta teima miña o truco non existe.
Unha tenta abarcar a maior parte de territorio posible e o percorre cada día. Só se pode mercar un globo de cada vez. Mercar dous ou máis vai contra as normas, está escrito no meu libro do colexio, e ten a súa lóxica, senón o ceo axiña estaría cheo de xente que non ten outra cousa mellor que facer. O tema require unha certa preparación (digamos…) espiritual. A cuestión é seria. Transcendente. E ademais hai que ter constancia, paciencia, e moita maña para que os globos da colleita anterior non se desinchen mentres agardan pólos da seguinte.
Velaí a dificultade.
O mérito tamén.

ULTRA-LIXEIRO (terapia de verán) II

Posted by Seymour | Posted in ultra-lixeiro (terapia de verán) | Posted on 01-07-2009

Mais, voar só cun globo non é doado se un é máis grande ca unha ra. É un feito que

un nunca nace pequeno dabondo para cumprir os seus soños cun formato xeitoso. É

por iso, e porque ademais de grande tamén nacín teimuda, que me dedico con

desesperación a percorrer as feiras do país na procura dos vendedores de globos

coma se perseguise o santo graal.